5790-) Bize Muhammed b. Müsennâ da rivâyet etti. ki): Bize Muhammed b. Ca-fer rivâyet etti. ki): Bize Şu-be rivâyet etti. H. Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb dahi rivâyet ettiler. (Dediler ki): Bize Veki- Süfyân-dan rivâyet etti. H. Züheyr b. Harb da rivâyet etti. ki): Bize Cerir rivâyet etti. Bu râvilerin hepsi Süheyl-den bu isnadla rivâyette bulunmuşlardır. Veki-in hadîsinde: rastladığınız vakit.» İbn Ca-ler-in Şu-be-den rivâyet ettiği hadîste: kitap hakkında ded-ı ki...» Cerir-in hadîsinde ise: rastladığınız vakit...» ibareleri vardır. Ama müşriklerden hiç birinin adını söylememişlerdir. Bâbın Enes Abdullah b. Ömer ve Hazret-i Âişe hadîslerini Buhârî «İstizan» bahsinde tahrîc etmiştir. Bu rivâyetler ehl-i kitap denilen hıristiyanlarla Yahûdilere rastlandığı zaman selâm hususunda nasıl hareket edileceğini onların selâmının nasıl alınacağını yolda onlarla karşılaşıldığı vakit kendilerine nasıl muamele yapılacağını bildirmektedirler. Ehl-i kitap selâm verdikleri vakit selâmlarının alınacağında ulema ittifak etmişlerdir. Yalnız onlara: «Ve aleykümüsselâm...» denilmez sadece «aleyküm» sözüyle iktifa edilir. Görülüyor ki: Bâbımız rivâyetlerinin bazısında (vav)-la «ve aleyküm» bazısında da (vav)-sız olarak «aleyküm» denileceği bildirilmiştir. (Vav)-la rivâyeti daha çoktur. Bu takdirde cümleye iki türlü mânâ verilir: